خدایی برای تمام لحظه ها
از خدا زیاد باید گفت، میان حرف هایی که جستجو می شود خدا کم است...خیلی کم... واین مایه شرمساریست 
نويسندگان
پيوندهای روزانه


"مثل مورچه نباش! مثل زنبورعسل باش!"

مورچه و زنبورعسل دوتاشون جمعی زندگی می کنند، نظم عجیبی دارن ولی...

مورچه وقتی وارد یه جایی میشه سراغ هرچی میره، یه چی پیدا می کنه و بدو بدو تو لونه اش قایم می کنه که دست کسی هم بهش نرسه، چیز جدیدی نداره، فقط این ور و اونور رفتن و تکرار و تکرار و روزمرگی بدون ایجاد هیچ چیز جدیدی، تقریبا کار خاصی نمی کنه جز مصرف کنندگی! هرکسی هم می تونه زیر پاش راحت لهش کنه!

ولی زنبور عسل...

وقتی وارد باغ میشه هیچ کاری به هیچی نداره، فقط میره رو گل می شینه، فقط شهد می خوره، ولی عسل می سازه، خوب می خوره، خوب هم نتیجه میده، می دونه چی می خواد، می دونه هدفش چیه، جز گل رو نمی بینه، می دونه چی کارست، می دونه زنبور عسل! می خواد از این همه پرواز و سختی نتیجه بگیره! مفید باشه! کاری هم به کار کسی نداره مگه اینکه کار به کارش داشته باشن اونوقته که دیگه...!

[ ۱۳٩٢/۱٠/٤ ] [ ۱٠:٥٤ ‎ق.ظ ] [ الناز ] [ کلامی از شما() ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

امکانات وب